หน้ารวมกระทู้ > บทกวีทิพย์ :: ต้นอ้อ-ดอกอ้อ-บึ...

บทกวีทิพย์ :: ต้นอ้อ-ดอกอ้อ-บึงอ้อ!!!
avatar
วิสุทธิญาณ


 

ต้นอ้อ-ดอกอ้อ-บึงอ้อ คือ อะไร อยู่ที่ไหน??? เป็นคำถามและคำตอบที่เกิดจากการปฏิบัติธรรม เกิดจากการติดตามดูจิตของตนเอง จนเกิดสภาสะธรรมที่สงบ เย็น สว่าง เมื่อเกิดความสงสัยก็ตาม จิตตัวเองก็สามารถตอบเองได้ ไม่มีการผิดพลาด......ต้นอ้อ-ดอกอ้อ-บึงอ้อ กับต้นอ๋อ-ดอกอ๋อ-บึงอ๋อ......ก็เหมือนๆกัน เป็นอันเดียวกันละครับ.......ถ้าใครพบเห็น ก็บอกกล่าวเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ......



ผู้ตั้งกระทู้ วิสุทธิญาณ :: วันที่ลงประกาศ 0000-00-00 00:00:00 IP :


[1]

ความเห็นที่ 1 (59700)
avatar
Admin

ต้นอ้อ!!-บึงอ้อ!!

 

ต้นอ้อ!!...อยู่ที่ไหน?ใครรู้บ้าง

ขึ้นอยู่กลางบึงใหญ่หรือไรหนอ?

อ้อลู่ลมน่าแปลกมันแตกกอ

หรือต้นอ๋อ!!....ต้นเดียวกันหรือฉันใด?
 

ดอกใบมีสีอะไร?บอกใบ้หน่อย

ฉันรอคอยมานานช่วยขานไข

มีขนหนามออกขวางหรืออย่างไร?

เป็นดอกไม้เป็นสาวน้อยหยดย้อยงาม?.....

มันขึ้นเองผุดได้หรือไรเล่า?

มีคนเฝ้าหรือไม่?ขอไต่ถาม

ต้องพรวนดินน้ำรดให้งดงาม

ดอกใบถามบานเช้า-เย็น?ใคร่เห็นเอยฯ....


 พุทธกวี   [9 Jan 2005 05:44] Viewer [121] Answer[5]   delete 
 


 

  ชัย กรุงศรี    
 9 Jan 2005 06:12 #774914    delete

 

อันต้นอ้อ...หรือต้นอ๋อฉันพอรู้

มันขึ้นอยู่กลางใจใคร่เปิดเผย.....

ต้นมันใหญ่ท่วมศีรษะเชียวนะเอย

ใครไม่เคยเห็นมันอาจหวั่นกลัว

มันไม่ใช่ต้นไม้ทิพย์ในนิพพาน

เมื่อถึงกาลจะมีต้นงอกบนหัว!!

ดอกใบบานอยู่กลางใจอย่าได้กลัว

คนบาปชั่วไม่ได้ชมสมอุรา......

มันขึ้นอยู่กลางใจในบึงอ้อ

มันแตกกอได้เองเก่งนักหนา

ปุ๋ยไม่ใส่น้ำไม่รดสดทุกครา

ใส่ปัญญาให้มันเท่านั้นพอ.......

มีสติในทุกกาลเป็นฐานราก

ดอกใบมากเป็นสีทองพบร้องอ๋อ!!

ใช่นิพพาน....พรหมสวรรค์ที่ฉันรอ

แปลกจริงหนอมันผุดเองเก่งจริงๆ.......

สิ้นสงสัยในโลกธรรมทั้งกรรมกฎ

ดอกใสสดทุกยามสวยงามยิ่ง

สว่างไสวราวเพชรรัตน์เด่นชัดจริง

 ยิ่งพิศยิ่งเห็นงามตามสามัญ......

เห็นความงามตามเป็นจริงทุกสิ่งอย่าง

ผุดขึ้นกลางดวงใจเหมือนในฝัน

ที่ลิ้นปี่นี่อย่างไรให้เท่าทัน

ต้นของมันเหมือนแก้วอันแวววาว

อานุภาพบุญฤทธีมีอำนาจ

ที่เฉียบขาดไม่อาทรด้วยร้อนหนาว

โลกจะแตกแผ่นดินไหวในทุกคราว

ไม่ตื่นข่าวไม่ตกใจอะไรเลย

เป็นปกติรู้ตัวอยู่ทั่วพร้อม

ผู้ถึงย่อมร้องอ้อ!!อ๋อ!!ขอเฉลย

รู้เท่าทันสรรพสิ่งจริงๆเลย

หยุดนิ่งเฉยแต่รู้อยู่ผู้เดียว!!!!......



 

  พุทธปัญโญ    
 9 Jan 2005 06:40 #774920    delete

 

ไม่หวั่นกลัวใครอะไรที่ในโลก

ไม่ทุกข์โศกเขลาขลาดไม่หวาดเสียว

ใช่ก็คือไม่ใช่คิดได้เชียว

จิตปราดเปรียว....ไม่ใช่คือใช่เอง.......

ที่ภายนอกเห็นอยู่นั้นมันไม่ใช่

ที่ภายในเจาะจงนั่นตรงเผง

อย่าวิ่งหาอาจารย์เสียกาลเอง

ที่สุดเก่งนั้นอยู่ใกล้ในตัวเรา!!.......

เห็นที่พึ่งภายในคือใช่แล้ว

พบดวงแก้วแพรวใสงามดับความเขลา

ชมดอกอ้อ!!อ๋อ!!เบ่งบานทุกกาลเนา

พุทธะเฝ้าดูแลเป็นแน่นอน

ใต้ต้นอ้อ....ร่มเย็นแสนเป็นสุข

นิรทุกข์ทั้งใจกายปลดถ่ายถอน

หลับสนิทนิทราสิ้นอาวรณ์

สิ้นอาทรธรรมสว่างกระจ่างใจ........

มีชีวิตเต็มเวลาทำหน้าที่

ให้จงดีปัจจุบันทันสมัย

เอาโลกธรรมค้ำจุนหนุนกายใจ

ช่วยเหลือไปใครทุกคนพ้นวนวัง......

ช่วยตนได้จงเอ็นดูช่วยผู้อื่น

มีชีพชื่นสิ่งใดอย่าไปหวัง

อยู่เพื่อให้....ไม่ต้องรับดับรักชัง

สติตั้งปัญญาเลิศประเสริฐคน!!!.......



 

  ชัย กรุงศรี    
 9 Jan 2005 10:29 #775048    delete


ต้นอ้อ.....อยู่ที่ไหน?แม้นใครพบ

ย่อมเจนจบในโลกธรรมสุขนำผล

เข้าทำนองร้องอ๋อ!!...คนหนอคน

ใครเล่นกลพลิกแพลงเข้าแฝงกาย?.....

ดอกอ้อบานหวานชื่นตื่นสติ

สมาธิตั้งมั่นอยู่ไม่รู้หาย

ปัญญาญาณผ่านตลอดไม่วอดวาย

ตายก่อนตายยังผ่านได้ไฉนกลัว?.......

ขอพี่น้องมองดูให้รู้จัก

หมั่นทายทักเป่าเสกมนต์ไว้บนหัว

ขอให้พบต้นอ้อ....ก็พอตัว

หายมืดมัวเฝ้ารอดอกอ้อบาน.......

อ้อบานแล้ว!!....,มองเห็นจิตเย็นฉ่ำ

เป็นสุขล้ำอุเอกวิเวกหวาน

สุดบรรยายความสุขนั้นนิรันดร์กาล

ใครพบผ่านได้พึ่งโพธิ์โมทนา......

หากไม่เห็นเป็นใจอย่าได้ท้อ

ท่านมีอ้อ......กอใหญ่ในใจหนา
ไยไม่รีบแหวกมองด้วยสองตา

ลองค้นหาก็จะพบประสบเอง........



 

 ชัย กรุงศรี    
 12 Jan 2005 14:12 #778396    delete


อ๋อ....ต้นอ้อ!!พอดูก็รู้แล้ว ต้นเป็นแก้วสูงส่งตอบตรงเผง

แสงเป็นเพชรเด็ดแพรวเปล่งแววเอง ครวญบรรเลงเพลงร้องยามต้องลม....
กิ่งก้านมีสีสันพรรณราย ส่องประกายคล้ายมณีที่สุดสม
เหมือนพลอยนิลจินดาอันน่าชม ใบสวยสมงามดีเป็นสีทอง
พิศดูดอกออกทั่วเหมือนบัวบาน ชูตระการงามเลิศเฉิดฉลอง
สีชมพูหรูเด่นเย็นละออง มองยิ่งมองซาบซึ้งติดตรึงใจ
ต้นอ้อแทรกแตกกอในบ่อกว้าง มีช่องทางสร้างชีวิตน่าพิศมัย
พบบึงอ้อ!!…รอมานานบานอยู่ใน- หว่างกลางใจที่ลิ้นปี่....ลองจี้ดู
รู้สึกอ้ออ๋อ...ต้นนี้อยู่นี่เอง ดอกตูมเต่งเบ่งบานตระการหรู
ชูช่องามพราวตาสวยน่าดู รากฐานอยู่ใต้น้ำล้ำถึงดิน!!
ลึกเข้มแข็งแกร่งแน่นเป็นแผ่นผืน เหมือนจุดยืนคือสติอธิศีล
รากฝอย-สัมปชัญญะงามระบิล เด่นโฉมฉิน....สมาธิผลิปัญญา.....
คือดอกอ้อ!!ถึงเวลามาให้เห็น กลางเดือนเพ็ญส่องสว่างกลางเวหา
เรายิ้มอยู่ดูซึ้งติดตรึงตา ญาณปัญญาสว่างไสวอยู่ในทรวง.....
นิพพานเป็นอย่างไร?ไม่รู้จัก มาทายทักกำลังใจเกิดใหญ่หลวง
เราพบแล้วแก้วงามมีสามดวง อยู่กลางทรวงเด่นชัด”รัตนตรัย”......
“พุทโธ-ธัมโม-สังโฆ”นโมพระ เป็นสรณะนำทางกระจ่างใส
“บารมีสิบ”เหมือนแก้วอันแววไว เป็นธงชัยนำพา”สุขาวดี”
ไม่ต้องการอะไรที่ไหนอีก สลัดปลีกปล่อยละวางทุกอย่างหนี
ทั้งสุขทุกข์อัตตาตัวทั้งชั่วดี บาปบุญนี้ชี้ชัดขาดตัดปลง!!…..
เพียงเหลืออยู่ผู้เดียวที่เกี่ยวข้อง ไม่มีสองจิตเป็นหนึ่งพึงประสงค์
ทำหน้าที่”พุทธบุตร”อันสุดตรง และมั่นคงเยี่ยมยอดตลอดกาล.......



 

  คนชอบกลอน  
 14 Jan 2005 20:56 #780727    delete

ขออนุโมทนาด้วยค่ะ ไพเราะมากจริงๆ อยากขอให้แต่งต่ออีกได้ไหมคะ....




 

ผู้แสดงความคิดเห็น Admin วันที่ตอบ 2005-02-24 10:53:00 IP :


ความเห็นที่ 2 (3342952)
avatar
วศิน ก.ด.ว.

เพราะมากครับกลอนนี้

ผู้แสดงความคิดเห็น วศิน ก.ด.ว. (dom-dom2540-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-09-05 09:55:23 IP : 192.168.2.77



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล
รหัสป้องกันสแปม *CAPTCHA Image





Copyright © 2010 All Rights Reserved.