หน้ารวมกระทู้ > สูงสุดสู่สามัญ.......

สูงสุดสู่สามัญ.......
avatar
ชัย กรุงศรี


สูงสุดสู่สามัญ คือ อะไร อย่างไร.......กล่าวกันว่ายิ่งสูงยิ่งหนาว......อะไรทำนองนั้น หรือ กว่าจะพ้นพงหนาม......ชีวิตกับการทำงานเป็นของคู่กัน การทำราชการ รัฐวิสาหกิจหรือแม้งานในบริษัทมหาชน อะไรก็ตาม ทุกคนก็ต้องพบกับโลกธรรม8 ที่เรียกกันว่ากิเลส 1500 ตัณหา 108 นั่นแหละ......การลงจากหลังเสือเขาทำกันอย่างไร?.....ชีวิตคืออะไร ?

ผู้ตั้งกระทู้ ชัย กรุงศรี :: วันที่ลงประกาศ 0000-00-00 00:00:00 IP :


[1]

ความเห็นที่ 1 (67939)
avatar
Admin

สูงสุดสู่สามัญ!!!


สูงสุดสู่สามัญ

30 กันยายน…..วนมาถึง ได้ซาบซึ้ง”สัจธรรม”มีต่ำสูง
จาก”สูงสุดสู่สามัญ”พากันจูง จากที่สูงที่เคยยืน…..สู่พื้นดิน!!!
จบ”ละครแห่งชีวิต”สั้นนิดเดียว เลิกข้องเกี่ยวภาระกิจนิจสิน
“พอแล้ว….หยุด”มายาเป็นอาจิณ “ตัด-วาง”สิ้น….ธุรกิจที่ติดพัน……
ปณิธานอันบริสุทธิ์เพื่อพุทธศาสน์ ด้วยอำนาจ”พุทธธรรม”นำสุขสันต์
มาลัยสดบทกวีที่จำนรรจ์ ธรรมรำพัน…..พัฒนา”จิตตา”ตรง
สู่”โลกทิพย์-นิพพาน”สราญสุด “พุทธบุตร”ตัดสังโยชน์”โลภ-โกรธ-หลง”
ด้วย”ศีล-สมาธิ-ปัญญา”พาตัดตรง จิตมั่นคงตัดกิเลสพ้นเภทภัย
มีชีวิตอยู่ตั้งตา”ทำหน้าที่” กอปรกรรมดีเปิดทางสว่างไสว
สร้างบารมีที่หวังกำลังใจ สู่หลักชัย”พุทธเกษตร”เปี่ยมเมตตา…….



From: ชัย กรุงศรี Mail to ชัย กรุงศรี  [1 Oct 2004 07:59] Viewer [154] Answer[4]   delete 


 Response no.1  From: ช่อผกา กทม. Mail to ช่อผกา กทม.  
 1 Oct 2004 19:09 #683894    delete

เป็นอย่างไรบ้างคะ คุณพี่ไม่ต้องทำงาน อยู่กับบ้านสบายไปแล้วใช่ไหมคะ หนูยินดีด้วยกับพี่ค่ะ จะได้มีเวลามาคุยกับน้องๆหลานๆมากขึ้นน่ะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ.....



 Response no.2  From: ชัย กรุงศรี/เนิน นราธร/ฐีติญาโณ Mail to ชัย กรุงศรี/เนิน นราธร/ฐีติญาโณ  
 5 Oct 2004 12:11 #687207    delete

ก็สบายดีครับ ที่จริงผมน่ะสบายมาหลายปีแล้ว ตอนนี้สุขภาพก็ดีมากๆดีกว่าเมื่อ2-3ปีก่อนซะด้วยซี ขอบคุณที่ให้กำลังใจกันมาครับ.....



 Response no.3  From: ชัย กรุงศรี Mail to ชัย กรุงศรี  
 6 Oct 2004 21:34 #688710    delete


บางคนเขาบอกว่า"พ้นพงหนาม"อย่างอำนวย วีรวรรณ ....เป็นต้น ของผมน่ะไม่เห็นมีอะไร มีแต่เหวกับดงหนามเต็มไปหมด ก็เห็นเป็นเรื่องธรรมดา ไม่เคยกลัว ไม่เคยหวั่นอะไรแม้แต่นิดเดียว เพราะเราไม่มีอะไรอยู่แล้ว ทำงานก็ทำไปตามหน้าที่ ว่าไปตามเนื้อผ้า ดีก็ว่าดี ไม่ดีก็ว่าไม่ดี......ไม่ว่าจะพงหนาม หุบเหว หรืออะไรที่ว่ามันยากลำบาก มันก็เป็นเรื่องธรรมดาอีกแหละ ถ้างานมันง่ายเขาก็คงไม่จ้างเราหรอกนะ.....งานหมดๆภาระเราก็เป็นไทแก่ตัว ทำอะไรๆได้ตามที่เราอยากจะคิดอยากจะทำ ไม่มีใครมาเป็นจ้าวนายเราอีก ต่อจากนี้เราก็เป็นนายตัวเราเอง ปกครองบังคับบัญชาตัวเอง สำรวจตัวเอง ตำหนิตัวเอง สอนตัวเอง ด่าตัวเอง ให้กำลังใจตัวเอง.......สนุกละทีนี้.......นึกถึงพระราชนิพนธ์ร.6 ที่ว่า......"ใครมาเป็นเจ้าเข้าครอง เขาจะต้องบังคับขับไส เคี่ยวเข็ญเย็นค่ำร่ำไป ตามวิสัยเชิงเช่นผู้เป็นนาย เขาจะเห็นแก่หน้าค่าชื่อ จะนับถือพงศ์พันธุ์นั้นอย่าหมาย ถึงจะต้องเหนื่อยยากลำบากกาย ไหนจะอายทั่วทั้งโลกา.......ฯ".....เราเรียนก็ต้องมีนายคือครูอาจารย์ เรียนจบทำงานก็มีนายอีกคือหัวหน้างาน แล้วก็มีนายใหญ่ขึ้นไปเรื่อยๆไม่รู้จบตรงไหนถึงหัวหน้ากอง อธิบดี ก็ยังไม่จบอีก ปลัดกระทรวง รัฐมนตรี นายกรัฐมนตรี อะไรจะขนาดนั้น.....จ้าวนายทำไมมีมากเหลือเกินนะ.....เพื่อนๆหลายคนก็บอกว่าเก่งนะที่รอดปากเหยี่ยวปากกามาได้ ก็ว่างั้นแหละ คนอย่างเราไม่มีอะไรใครก็ทำอะไรเราไม่ได้อยู่ดี เรียกว่า ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน.......นี่คือสัจธรรมครับ.......ถ้าเราไม่ดีจริงก็ม้วนเสื่อไปนานแล้ว เสือสิงห์กระทิงแรดมันจ้องจะไล่ฟัดเราอยู่แล้ว......คนดีตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ อันว่าทองคำแท้ย่อมไม่กลัวพิษแห่งไฟ.....อันนี้เป็นเรื่องจริงครับ พิสูจน์ได้จากตัวผมเอง......ไม่ได้ยกตนหรืออวดเก่งอะไรหรอกนะ แต่ความจริงมันเป็นอย่างนั้น เราเองก็ไม่ได้ดีใจ ไม่ได้เสียใจ ไม่ได้แปลกใจอะไรจนนิดเดียว เพราะมันเป็นเช่นนั้นเอง ชีวิตคนมันสั้นนัก สั้นจริงๆอย่างมากอยู่ได้ก็ไม่เกิน100ปี เราเองคงอยู่ไม่ถึง เวลาเหลือน้อยลงๆทุกวัน ก็ต้องหมั่นประกอบกรรมดี ทำบุญกุศลสะสมเข้าไว้ สร้างเสริมบารมีให้เต็มที่เพื่ออนาคตมิใช่ชาตินี้ แต่เป็นชาติหน้าซึ่งอาจไม่มีสำหรับเราอีกก็ได้ดังที่ปรารถนาไว้......นิพพานะ ปัจจโย โหตุ...



 Response no.4  From: เมฆคล้อยอนิจจัง  
 9 Nov 2004 20:32 #720387    delete

สาธุ




ผู้แสดงความคิดเห็น Admin วันที่ตอบ 2005-03-08 15:36:00 IP :


ความเห็นที่ 2 (151555)
avatar
พุทธญาณ

สูงสุดสู่สามัญ- คำนี้ไม่ว่าใครๆก็ต้องเจอ ต้องสัมผัสเข้าสักวัน ไม่ว่าคนนั้นจะใหญ่โต มีอำนาจสูงสักเพียงใด ตำแหน่งหน้าที่ การงาน ลาภ ยศ สรรเสริญ มันก็เพียงหัวโขนที่เขาสวมให้เต้นไปตามบทบาทเท่านั้นเอง เลิกเล่นก็เก็บฉาก ม้วนเสื่อเข้าโรงไป คนเราจริงๆแล้วความคิดมันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ อายุ 20 คิดอย่างหนึ่ง 30-40-50-60 ก็คิดไปอีกอย่างหนึ่ง ความคิดจะพัฒนาใกล้สัจธรรมเข้าไปเรื่อยๆ ชีวิตคนเราไม่ได้ตัดสินกันในชาตินี้ แต่ตัดสินกันหลังความตายจากชาตินี้ไปแล้วต่างหาก....แต่ที่เจอจั๋งๆตัดสินแค่ชาตินี้ก็เยอะนะ เพื่อนผมหลายคน ไม่น่าเชื่อว่าเป็นคนดีๆนี่แหละ แต่เสียเพราะ"เงิน"ตกม้าตายไปต่อหน้าเพื่อนๆหลายคน......ตั้งแต่ระดับรองปลัดกระทรวง อธิบดี ผู้บริหารระดับสูงโดนไล่ออก ติดคุกติดตะรางไปก็มี เพราะเงินตัวเดียว นี่แหละพระท่านว่า "เงินคืองูเห่า"ดีๆนี่เอง พลาดเผลอตัวนิดเดียวมันก็ฉกกัดเราตายทันที ไม่มีโอกาสแก้ไขแก้ตัวได้เลย งานที่ผมทำหลังจากปลดเกษียณอายุงานมาจากข้าราชการ-รัฐวิสาหกิจ-บริษัทมหาชนจำกัด ก็ราว 40 ปี ก็นับว่ายาวนานพอดู ก็คือ งานการกุศลล้วนๆที่ทำอยู่นี่เอง ที่คิดเอง ตัดสินใจเอง ทำเอง ด้วยความเต็มใจและตั้งใจที่สุด ที่จะให้สิ่งที่ดีที่สุดกับตัวเอง ครอบครัวและสังคมประเทศชาติ-ศาสนาพุทธ-และพระมหากษัตริย์ไทย มีชีวิตอยู่เพื่อทำหน้าที่เพื่อช่วยเหลือยกระดับจิตวิญญาณเพื่อนมนุษย์ร่วมโลกอย่างแท้จริง ไม่หวังสิ่งอะไรตอบแทนทั้งสิ้น เป็นความสุขที่เกิดจากดวงจิตสงบเย็น ที่ได้ทำงานเพื่อตนเองและผู้อื่นตามความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์อย่างเต็มศักยภาพของความเป็นมนุษย์ผู้ประเสริฐสูงสุด หากจะมีมรรค ผล นิพพานเกิดขึ้นกับตัวผมเอง ก็คงเป็นไปตามวาสนาบารมีที่ได้บำเพ็ญมาเป็นเวลายาวนานมากแล้ว และท่านเชื่อไหมครับ? ไม่มีใครบรรลุธรรมได้ ในขณะที่เขาอยู่เบื้องบนหอคอยสูงสุด บุคคลที่จะบรรลุธรรม สำเร็จธรรมได้ต้องเป็นคนติดดิน เป็นคนธรรมดาสามัญ ต้องอยู่ข้างล่าง อยู่กับดินครับ ท่านจะพบสัจธรรมตามความเป็นจริงได้ ท่านต้องผ่านความทุกข์ชนิดสาหัสสากรรจ์ ผ่านความตายมาก่อนแล้วเท่านั้น เพราะความสำเร็จแห่งการบรรลุสำเร็จธรรมนั้น อยู่เลยความตายไปนิดเดียวครับ......ทุกอย่างผมพอแล้ว พอและหยุดแสวงหาสิ่งใดๆ หยุดดิ้นรน ไม่สนใจเรื่องกาลเวลา แต่เพื่อนๆหลายคน ยังวิ่งกันอยู่ในวังวนการเมือง ธุรกิจ ก็เพื่อโลกธรรม 8 ซึ่งก็ต้องวางอุเบกขา ที่จะเห็นเพื่อนๆเหล่านั้นต้องเหน็ดเหนื่อยต่อไปอีกจนกว่าเขาจะหมดลมหายใจ แยกทางกันไปตามกฎแห่งกรรม ชีวิตคนมีค่าเพียงแค่นี้หรือครับ ? ช่วยตอบที......

ผู้แสดงความคิดเห็น พุทธญาณ วันที่ตอบ 2005-07-06 21:31:06 IP :



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล
รหัสป้องกันสแปม *CAPTCHA Image





Copyright © 2010 All Rights Reserved.